Juli: Regnfull sommer i Trondheim, ferien på Lofoten
Inmiddels is de blogachterstand opgelopen naar een maand. Dus toch maar weer eens een poging om de zomermaand juli in een blog te stoppen, dat betekent een lang verhaal, hopelijk in de vakantietijd genoeg tijd om deze te lezen, zo niet werp gewoon ene blik op de foto's, zegt genoeg, leven en vakantie in Noorwegen is prachtig, ook in de regen!
Echts zomers qua weer was deze maand maar zelden in Trondheim. Maar hoe minder zon, hoe meer je de momenten gaat waarderen waarop de zon haar licht laat schijnen op dit prachtige land. Een levensles die ik vanavond nog eens kreeg uitgelegd door mijn Ghanese huisgenote.
Een paar weken terug was het een paar dagen wel flink zomers (dwz temperaturen van rond de 20). Dus op vrijdagavond vanuit het lab direct naar het basketbalveldje op de campus, een paar worstjes (polser) van de typische Noorse wegwerp-BBQ en daarna tijd voor een potje softbal en basketbal, met een diverse groep internationale studenten en Noren (‘the summer family'). Dat weekend werd succesvol voortgezet, op zaterdag ging ik met Tjitse en een Argentijnse vriend van hem, Nicolas, een stuk wandelen in de Bymarka nabij de stad. En ons doel, de hoogste berg van de stad (ruim 500 m) haalden we niet echt, het terrasje aan het meer en een half uurtje zwemmen in het Lian meer waren gewoon te aantrekkelijk op deze schitterende zaterdagmiddag.
Zondag was het weer in een klap omgeslagen, rond de 10 graden en een hoop regen. Een perfect middag om de grote kathedraal van bedevaartsoord Trondheim en bijbehorende musea eens te verkennen. Hier veel gezien over de geschiedenis van deze oude, voorname kathedraal met het graf van de de eerste en heilige Noorse koning Olav (delen zijn bijna 1000 jaar oud) en ook de Noorse kroonjuwelen kunnen bewonderen. Na cultuur, tijd voor een culinaire uitspatting. Bij Mormors, letterlijk bij ‘grootmoeder', op zondagmiddag aan de cake. Wederom met Tjitse en Nicolas afgesproken, nu om bij deze bijzondere ‘antieke' kroeg het ‘all-you-can-eat' cake buffet op zondagmiddag aan te vallen. Na 5 van de 6 stukken cake geproefd te hebben met een heerlijk gevulde maag de helling naar huis op fietsen.
De week erna in het lab, en langzaam nadenken over afronden van mijn experimenten en starten aan het eindverslag. Dinsdag het verjaardagsdinertje van Tjitse, die met de paar ‘overgeblevenen' Trondheim toch in de verjaardagssfeer wilde komen. Donderdagavond weer eens een afscheidsetentje, maar eigenlijk ook een ‘welkom terug etentje'. De Zwitserse Rebecca was na wat omzwervingen door Noorwegen nog voor een paar dagen terug in Trondheim, en had wat overgeblevenen uitgenodigd. Het werd weer een zeer gezellige en late avond met Noors, Duits, Zwitsers, Mexicaans en Nederlands eten. En ik heb ontdekt dat ligretto een te moeilijk spel voor mij is en dat je daarmee een heel negatieve score kan halen.
In het weekend wederom op stap met Nicolas en Tjitse, een bezoek aan het muziekinstrumentenmuseum (Ringve), gevestigd op een mooi landgoed temidden van de botanische tuin van de universiteit. Hier nogal wat bijzondere instrumenten gezien, uiteraard het Noorse volksinstrument: de Hardanger viool, maar ook een ‘spookpiano' en een piano met handvriendelijke toetsen. Daarna nog wat inkopen gedaan bij de ‘outdoorsupermarkt' voor mijn aanstaande trip naar de Lofoten. 's Avonds was het tijd voor een huiskamerfeestje, op dit feestje vooral veel Iraniërs, die een flinke tak van de ‘summer family' vormen. En het bleek een actief feestje met (soms wat kinderlijke..) spelletjes in een kring. Daarna nog met een paar man uit in de stad, ook als afscheid van Tjitse die dag erna op het vliegtuig naar Nederland zou stappen.
De week erna dacht ik ‘eindelijk' eens een rustig weekje tegemoet te gaan. Maar maandag vroeg Eirin (Noorse die in het lab werkt in het IGEM-team) of ik zin had om 's avonds langs te komen om Ligretto met wat vrienden van haar te spelen... En ondanks dat het wederom ligretto was, was het erg gezellig, ook leuk om eens een keer vooral door Noren omgeven te zijn. Nog wat leuke dingen geleerd over Noren, en wat hun stereotypes over bijvoorbeeld Denen zijn (vooral dat Denen voor Noren onverstaanbaar zijn, zelfs voor elkaar). Woensdag nog een tweede ‘spellenavond' bij Eirin, al bleef het deze keer bij een gezellige kletsavond zonder Ligretto, en laat praten nu een groter talent van mij zijn dan Ligretto... En de week was nog niet druk genoeg, dus donderdag ging ik eten bij Moritz, in zijn prachtige nieuwe studentenhuis in het centrum aan de rivier, en die arme jongen woont deze zomer dan ook nog eens samen met alleen maar Noorse meiden. Samen met een van zijn huisgenotes lekkere pizza gegeten en genoten van het uitzicht op de rivier.
Het weekend erna wilde ik de stad nog even uit (terwijl ik woensdag overigens al op vakantie zou gaan naar de Lofoten). Dus na in de ochtend nog wat werken in het lab, zaterdagmiddag een 2.5 uur durend bustochtje op weg naar een nieuwe huttentocht samen met Moritz. En het weer viel gelukkig mee, we liepen zonder nat te worden 6 km naar Holmsåkoia, waar Carolin en Benjamin al een dag waren. Samen met deze drie Duitsers (die toch weer braaf in het Engels zijn blijven praten) hebben we heerlijk gegeten in deze mooie grote hut mét piano. Op zondag regent het aan een stuk door, hardloper Benjamin gaat toch maar ‘even' een stukje berg op rennen (de dag ervoor is hij bij deze activiteit overigens 1,2 meter in de modder gezakt...), en Carolin, Moritz en ik trotseren het drassige landschap voor een korte wandeling, helaas geen rendieren, maar wel rendiersporen gevonden.
Maandag nog een werkdag en toen een week vakantie! 's Avonds om elf uur naar de bushalte, want daar komt Sander aan vanaf het vliegveld. Deze vriend (en huisgenoot) van me uit Wageningen zou een week op vakantie komen in Noorwegen. De volgende dag eerst al wat voorbereidingen voor onze echte trip deze vakantie: de Lofoten. Wee doen alvast inkopen, koken alvast vooruit en oefenen het tent opzetten in het zonnetje in het gras voorde flat. Na een week van bijna alleen regen is deze eerste vakantie dag in Trondheim een ongekend zonnige en warme dag. In de middag verkennen we al fietsend de stad, voor Sander al een hoop gelegenheid om zijn nieuwe spiegelreflex camera te testen en kennis te maken met Trondheim en Noorwegen. 's Avonds doen ‘we echt Noors doen', we gaan BBQ'en met onze engangsgrill aan de fjord op een geweldig rotstrand.
Nadat het toch enigszins is afgekoeld kunnen we weer opwarmen tijdens de fietstocht bergop naar huis. Na een bijna nachtelijke inpaksessie (hebben we nu echt alles gepakt?) kunnen we nog zo'n 3 uur slapen. Om kwart over 5 gaat de wekker, want om 7 uur moeten we de trein naar het verre noorden halen, richting Bodo.
Na heel wat doezelen, plannen, de poolcirkel kruizen en genieten van de Noorse bergen (in de druilregen) arriveren we na bijna 10 uur op net noordelijkste treinstation van het Noorse treinnetwerk Bodo. Hier nemen we de ferry naar de Lofoten, een eilandensliert voor de Noorse kust. Het weer op zee is vrij ruw, dus we deinen 3 uur lang richting Lofoten met voor ons beiden lichte zeeziekte verschijnselen. Aan land gekomen snel naar de camping, het is al 11 uur, al wordt het op deze hoogtegraad ook eind juli totaal nog niet donker. Na een geslaagde generale repetitie gisteren, nu tent opbouwen voor het echt. Alleen een vlakke plek vinden blijkt nog een uitdaging op dit zeer bergachtige eiland, zelfs op een camping... De eerste nacht horen we een hoop regen op het tentdoek tikken, maar het doek stoot de druppels perfect af.
De volgende dag naar de plaats met de korte maar krachtige naam Å, (uit te spreken als de o in het Engelse more). Hier een geweldige ‘bijna wildkampeerplek' (geen voorzieningen, maar wel een bordje kampeerplek) gevonden. Na het opslaan van tent even het mooie vissersdorpje verkend en na de lunch op pad voor onze eerste en flinke wandeltocht. We lopen langs een prachtig meer, om aan het einde van het dal de bergrug te trotseren, zowel het pad vinden als de extreme steilheid zijn mooie uitdagingen. Maar dat vergeten we allemaal onmiddellijk als we op de top van de bergrug staan en aan beide kanten prachtige meren in bergkommen en de zee kunnen aanschouwen.
Na de afdaling terug langs het meer vrij laat weer terug bij de tent, maar zeer voldaan van de geweldige wandeltocht.
De volgende ochtend tijd voor cultuur op de Lofoten, dat betekent de eeuwenoude stokviscultuur. Elke winter komen de kabeljauwen hier op nog steeds onverklaarbare wijze massaal naar toe gezwommen. Daar maken de vissers hier goed gebruik van, en de grote vangst wordt vervolgens grotendeels buiten aan de stokken gehangen om maanden te drogen. Daarna noemt men het stokvis en het overgrote deel wordt al eeuwenlang aan de Italianen verkocht, de vissenkoppen gaan naar Nigeria. In de zomer is er weinig vissen te zien, maar wel overal de rekken met de stokken.
's Ochtends dus een bezoek aan het stokvismuseum, met een persoonlijk welkom door de eigenaar en een koekje uit de vis. Daarna een beter idee gekregen van het stokvisproductieverhaal.
's Middags met de bus naar Reine, een plaats op het noorden van het eiland waar we verblijven (Moskenoya). Hier gaan we voor het eerst echt wildkamperen, al redden we het maar net om 150 van bebouwing af te staan, de Lofoten zijn gewoon extreem stijl en waar ze dat niet zijn staan huizen of stokvisrekken... Na het opzetten van de tent beklimmen we de berg Reinebringen in de stralende zon, de Lofoten zijn ons qua weer zeer goed gezind. Na weer een steile klim vanaf zeeniveau in 2 uur naar ruim 450 meter. Hier een geweldig uitzicht op de ‘scheermes' pieken van de Lofoten en het dorp Reine gelegen op een aantal schier(eilandjes), weer een geweldig uitzicht.
De volgende dag is het 's ochtends regenachtig zoals elke ochtend, maar ditmaal klaart het ook niet op. Dus tijd voor de Lofoten in de wolken ervaring. En gelukkig vandaag een vlakke wandeltocht naar het strand! Maar eerst met de boot een fjord op, samen met een bende backpackers worden we gedropt in Vindstad, een toepasselijke naam, voor een geïsoleerd dorp. Dit dorp met zo'n 30 huizen is alleen per boot bereikbaar, en een deel van de huizen zijn ware spookhuizen, al ontdekken we toch sporen van bewoning. In het berghok van een van de verlaten huizen (hopen we dan) droppen we onze zware backpacks om lichter bepakte richting oceaanstrand te lopen.
Bij de eerste blik op het strand realiseren we ons niet hoe enorm het is, de enkele mensen die er rondlopen lijken mieren.
Zondag is onze laatste dag op de Lofoten, in het warme zonnetje breken voor het laatst de tent af. In Moskenes hebben we een lange wachttijd op de veerboot, maar die besteden we met een laatste wandeling rond een meer in het nabijgelegen Sorvågen. Op de boot terug nog een laatste blik op de steile pieken en deze keer minder deining wat onze magen weten te waarderen. Op het vaste land in Bodo richting stadspark in de grijze havenstand om daar als ‘zwervers' met al onze bezittingen op een bankje spaghetti op te warmen en te eten. De wachttijd vliegt om en de nachtrein naar Trondheim wacht op ons. Na het oversteken van de poolcirkel tijd om de ogen de sluiten, voor Sander achter een ooglapje uit het slaappakket van de treinmaatschappij.
Om kwart voor 8 's ochtends staan we redelijk uitgerust in Trondheim. En na kort bijkomen bij mij in de flat gaan we voor onze laatste vakantiedag weer de stad in. We bezoeken het muziekinstrumentenmuseum, waar ik een paar weken eerder al was. Na een bijzonder, bijna filmisch, gesprek met een Amerikaanse man bij de bushalte (die mij op de jonge Woody Allen vond lijken, geen idee of dat een compliment is) richting Openluchtmuseum. Op deze regenachtige maandag, zonder aangemeerde cruiseschepen in Trondheid, is het hier bijna uitgestorven. Maar vooral dankzij een goede gids toch een zeer geslaagd bezoek, onder andere een middeleeuwse staafkerk (zonder ramen, zonder toren, kortom soort van schuur een schuur) gezien. In een luxe ‘party house' van een rijke 19e eeuwse boerderij hebben we geleerd waarom de Noren nog steeds Skål (= schaal) zeggen als ze proosten: een weinig beleefd, maar praktische verzoek om de ‘bierschaal' aangereikte te krijgen waar men het bier uit dronk.
Vanuit het openluchtmuseum richting de TV-toren van Trondheim, waar we in een rondraaiend restaurant onbeperkt pizza kunnen eten. Zowel het panorama op Trondheim als het pizzabuffet draaien langzaam aan ons voorbij. Daarna nog op twee belangrijke late night missies, #1 eten van een echte Noorse wafel met bruine kaas of jam #2 nog snel een bezoek aan het lab voor het printen van een boarding pass.
Moe maar voldaan na onze geslaagde vakantieweek gaan we slapen en de volgende ochtend gaat Sander om half 9 op de bus richting vliegveld en ik op de fiets naar het lab. De start van mijn laatste 3 weken experimenten afronden en verslag schrijven (en af en toe ook nog genieten van het Noorse studentenleven). Daarover meer in de volgende, laatste of een na laatste blog....
Voor wie na deze fotorijke blog nog meer wil zien, hier mijn foto's van de vakantieweek met Sander:https://picasaweb.google.com/nicoclaassens/LofotenSelectie?authuser=0&authkey=Gv1sRgCOLbq8e99OGgRA&feat=directlink
Cabin - lab - cabin, many goodbyes and ‘summer family'
Again a long time ago since I wrote, and I did not find time yet to translate the previous two blogs to English, so to keep the non Dutch speaking readers not too long ‘uninformed', this time directly in English (and I hope I will translate the previous blogs soon, and the Dutch probably need to wait long for a diehard Dutch readers version of this blog...).
Already 2.5 weeks ago I made my first real Norwegian cabin trip in the weekend. Moritz invited me to go on the trip together with a German friend (Philippe) visiting him. On Saturday they picked me up with the VW-bus, in which Philippe drove all the way from Munich. The bus brought us via a small gravel, toll (!) road to a parking spot closest to the cabin, we had to pay by putting some money in an envelope. From the parking spot we had to hike about 1 hour to Iglbu, the mountain cabin. At the final part of the hike there were no trails anymore, luckily we had a GPS, otherwise it would have been much harder to find the cabin with only the map. The cabin is owned by NTNUi, the sports foundation of the university here (for the Wageningen people, like Thymos). In total they have 24 cabins in the Trondheim region. When arriving we checked out the primitive but cozy cabin, black from many years of soot. The cabin was built by students in 1964, and the collection of cabin books contained reports of visitors since 1967 (!).After arrived we started chopping a lot of wood, much more then we would consume in the wood stove, but because it's fun (and we are men...).
After some lunch we made our first hike in the great surroundings. Via trampoline like mosses, small wild rivers covered by snow bridges and some nice lakes we came back in the cabin again. The evening we spent mainly on eating our cheese fondue heated on the wood stove and we went to bed quite early (though it was not dark at all, as the cabin had no curtains...).
The next day after breakfast and more wood chopping we made a hike to a mountain (about 1000 meter) near the cabin. The rain tried to stop us for a while, but stayed luckily some hundreds meters away, and even improved the great view from the summit by a rainbow. On the summit we found the summit book, that showed us there were people here just 2 hours before, but the whole weekend we did not see anybody else, a great experience the middle of nowhere!
On Sunday evening we drove back again to Trondheim. In the evening some time to say goodbye to Mohena, a French girl leaving.
The week after I mainly spent working in the lab, having some confusing results, but also having some success with growing my photosynthetic bacterium. On Monday I went to another goodbye party, of the Belgian guy Alexandre, he invited us for bowling and a dinner afterwards.
Tjitse invited me for another cabin trip the next weekend, we went to a another ‘NTNUi cabin', a bit more south and a bit higher in the mountains near Oppdall. (around 750 m). Together with Patrick and Tjitse, I left on Friday night almost straight after coming home from university by bus south to Oppdall. After a bus trip of just two hours (getting used to Norwegian distance standards) we arrived at the bus stop, which was still 2.5 hours hiking to cabin, at 21.00 in the evening. But the good thing, it wouldn't get dark, so we enjoyed a nice late night hike with a comfortable temperature. Just before midnight we arrived at Vekvessætra, a nice recently renovated cabin surrounded by lot's of sheep. And these sheep would wake us up again by their bells, way too early...
After refreshing ourselves in the nearby ice cold river and some breakfast, time for a mountain hike. The weather was great, and on the way down Tjitse slid down hill on a remaining snow field.
Monday evening Barbara invited me for her goodbye dinner the day after, at her place we had a dinner with a nice group of people, a nice creative pasta (luckily no Italians joined) prepared from the leftovers in her flat. The day after I had another leftover dinner from Marie, she gave already a ‘goodby dinner' two weeks before, but was back again for 22 hours in Trondheim after travelling around Norway. And she needed some people to eat her leftover food, by a legendary lottery she got rid of all the other useful and less useful she did not manage to pack.
After all those goodbye it is getting really quiet both at the university and at Moholt (my student town), it is really holiday season now. Luckily there is still people and even some new people arriving for summer internships in either the university or companies. Norwegian students even are obliged to do 12 weeks of summer internship during their studies in total. On another goodbye party on Friday at Esther place (a Dutch girl) I met some people that just arrived for such internship.
On Saturday I went into the city centre with Tjitse, to check an interesting European stone festival (more than 100 people from many European countries, all chopping stone statues at the same time) and the finish of a relay race from Sweden.
The city centre really transformed from a student dominated city into a place crowded of tourist and locals enjoying holidays!
Sunday I also tried to act as a tourist by visiting the Natural History and Archeology (or Science) Museum in the centre. Most interesting was the special exhibit with valuable ancient artifacts from Afghanistan, an exhibit that was shown before in the British Museum and the Nieuwe Kerk in Amsterdam. An interesting exhibition showing that Afghanistan has a rich history influenced by many surrounding ancient cultures, from the Greeks, Nomads to the Indians. In the evening I joined an international dinner planned by the ‘summer family' group. This is a Facebook group initiated by an Iranian student, Savis, who is researching the international student community in Trondheim. She created her own research group and at the same time a nice social group for the hard working ones staying in Trondheim during the summer. At the dinner we enjoyed many delicious things, and I contributed ‘appelflappen', which were a big success!
Monday it was again time for the summer family, but this time for something serious. Savis wanted to discuss with some international students about their experiences of Trondheim student life and what could be improved, as part of her research. An interesting evening, also to hear different visions about student life here, and realize that the internationalization of Wageningen University is developed quite well (internationalization policy started here in 2010...).
Tonight I played basketball outside with some ‘family members' from summer family, including three Norwegians, which is really cool, as normally ‘internationals' and Norwegians do not mix a lot unfortunately!
I still forgot to tell, that after moving to another flat I was living alone in a 4 person flat for 2 weeks. But last weekend two nice Ghanaian students moved in, sub renting just like me for the summer! So in Trondheim you are never alone...
P.s: if you want to see more pictures of both cabins trips to Iglbu and Vekvessætra, just copy the following to you browser.
Iglbu:https://picasaweb.google.com/nicoclaassens/616617IglbuCabinTrip?authkey=Gv1sRgCLviqffcj7muNA
Vekvessaetra: https://picasaweb.google.com/nicoclaassens/622624VekvessaetraCabinTrip?authkey=Gv1sRgCIO4lJXlieD3qwE
Zomers Stavanger, een leven zonder duisternis en afscheidsperikelen
Een lange titel, ter introductie van een lange blog, want de afgelopen weken zaten simpelweg weer te vol om te bloggen. De samenvatting vooraf (als lekkermaker of misschien juist belemmeraar voor verder lezen): een mooie trip naar Stavanger en de omliggende natuur, een hoop feestjes, etentjes en bijzondere ervaringen met het chronische gebrek aan duisternis deze dagen.
Inmiddels drie weken terug in het Pinksterweekend heb ik een lang weekend vrij genomen voor een tocht naar het zuiden van Noorwegen, naar Stavanger, de ‘oliehoofdstad' van Noorwegen. Samen met Natali, Andrea (beide Mexicaans) en Moritz (Duits) vertrokken we donderdagavond om 11 uur met de nachttrein vanuit Trondheim tijdens, en pas de volgende middag kwamen we na 16 uur aan in Stavanger. Hier gingen we met onze gehuurde auto naar onze ‘hut' op een camping aan de rand van het centrum. Een prima hut, alleen was de eigenaar bij aankomst even afwezig, maar we zijn hadden toestemming om via het raam ‘in te breken'. 's Avonds een eerste verkenning van de mooie stad, een combinatie van wat moderne gebouwen, een grote haven met luxe schepen en talloze witten houten huizen.
Zondag hadden we een rijtocht gepland, langs de zuidkust. Hier een prachtige weg met een zeer gevarieerde kust, via grillige rotsen van bijna Nederlands vlak tot en met steile fjorden. Naast wat mooie kleine havenplaatjes was een strandbezoek een belangrijk onderdeel van de trip. Alleen in de Duitse reisgids van Moritz (niet eens in mijn Lonely Planet) werd melding gemaakt van 11 km zandstrand ten zuiden van Stavanger. En ook op kaarten en wegwijzers geen woord over strand, een vreemd fenomeen voor de Noren. Toch maar de gok gewaagt en langs de weg geparkeerd. Ik meende duinen en te herkennen, maar in Mexico kent men dat verschijnsel blijkbaar niet, dus de Mexicaans dames konden zich niet voorstellen dat daarachter strand zou zijn. Toch de tocht (zonder echt paden) dwars de duinen gewaagd, en de dames werden zeer blij verrast. Een prachtig (bijna volledig verlaten) zandstrand op deze zomerse Pinksterzondag. Na het strandbezoek mocht Moritz de in totaal 15 km lange autosnelweg (met een limiet van 90) weer terugrijden naar Stavanger.
Pinkstermaandag tijd om onze hut op te ruimen, auto in te leveren en nog even een mooi stuk centrum te verkennen. Het was vandaag al kouder, in korte broek viel het zowaar een beetje tegen. In de loop van de middag vertrok de trein weer terug, aan het einde van de avond (al was het uiteraard nog licht) een uur overstaptijd in Oslo. Precies genoeg tijd om Moritz (die nog nooit in Oslo was geweest) kennis te laten maken met het bijzondere operagebouw van Oslo. De volgende ochtend om 7.00 stonden we weer in Trondheim op het station. En ondanks een niet al te goede nachtrust (wel geholpen met een ooglapje en dekentje van de treinmaatschappij) stond ik rond 9.00 weer in het lab.
Na dit mooie tripje met extreem goed weer viel het weer de dagen erna even flink tegen. Op vrijdagochtend is er zowaar zelfs vroeg in de ochtend (1 juni!) een dun laagje sneeuw gevallen in Trondheim en werd het 's middags niet warmer dan 6 graden. In het daaropvolgende koude weekend zaterdagavond samen met een Zwitsers meisje en later nog wat anderen nog naar het ‘Musikfest', een klein muziekfestival in het centrum van Trondheim. 's Avonds in een gezellig kroegje gezeten, met voor ieders smaak wat té experimentele muziek, maar gelukkig hadden ze de Noorse versie van Scrable, en met het weglaten van de å, æ, ? kwamen we ook met Engelse woorden een heel eind. Toen we om half twaalf naar huis liepen, konden we genieten van de prachtige zonsondergang.
Maandag erna was het eerste van de vele afscheiden (weet geen mooie Nederlands meervoud hiervoor) van de afgelopen en komende weken. Mijn Turkse mede-student Deniz heeft zijn thesis af en verliet Trondheim, samen met de hele onderzoeksgroep lunchten we met taart (normaal wordt er helaas nooit samen geluncht). De avond erna was het wederom tijd voor een gezellig etentje met wat uitwisselingstudenten, ook voor sommigen al een afscheidsetentje, aangezien aan het eind van de week al de laatste tentamens van het semester waren. De geplande Oostenrijkse Kaiserschmarrn bleken wat ingewikkelder, aangezien de stoppen van de oven eruit vlogen. Daarvoor moest de Zwisterse waar we te gast waren even de stop vervangen bij de afwezige Noorse bovenburen, en hiervoor bleek zelfs de sleutel niet nodig, de deur daar was gewoon open. De enige aanwezige Noorse kon bevestigen dat Noren als ze maar even van huis de voordeur meestal niet afsluiten, wat een land... Het werd een gezellige en late avond, althans voor diegenen die geen tentamens meer hadden (of een flexibele planning zoals ik).
Om half twee liepen we in de schemer, donker wordt het hier voorlopig echt even niet, naar huis. En toen bleek Barbara ook nog het idee te hebben om de venus passage om 6.30 's ochtends te bekijken (ze had zelfs een eclipsbrilletje bemachtigd). Dus stond ik na 4 uur slaap al weer naast mij bed, maar helaas er zaten een paar wolken voor de zon, de moeite van het op staan en het brilletje ten spijt. Dus maar weer een paar uurtjes terug naar bed.
Vrijdag was het weer wederom erg goed, en gingen we aan het eind van de middag op initiatief van Barbara BBQ'en bij een meertje in bossen net buiten de stad.
Zaterdag moest ik veel schoonmaken en verhuizen. Ik moest mijn kamer uit, omdat mijn contract niet verlengd mag worden volgens de regels hier aangezien ik maar tot augustus blijf. Dus ben ik naar een onderhuurkamer verhuisd van een Azerbeidjaanse jongen op dezelfde studenten campus (om precies te zijn van nr. 22 naar 23, al is dat toch nog 200 meter lopen). Vooral de strenge schoonmaakregels (zelfs gordijnen en plafond moest gewassen) maakte dat ik de hele zaterdag druk bezig was, Nederland-Denemarken volgde ik al schoonmaken op de (Nederlandse) radio. Aan het eind van de avond was het tijd voor het grote afscheidsfeest van ESN. Met een afgeladen laatste bus ging een grote groep uitgelaten uitwisselingstudenten het centrum in. Het was een ‘write-on-your-white-t-shirt-party', de laatste kans om ‘permanente' leuke boodschap aan bekenden door te geven via een marker op elkaars witte shirts. Dus ook een van mijn oude Aktief Slip bestuursshirts moest eraan geloven, en is nu ook een herinnering aan een aantal mensen die ik hier in Trondheim heb ontmoet. Om 2 uur moeten de disco's hier de bar dichtgooien en om half drie stonden we vanuit de donkere club weer in het licht, voordat we thuis waren (te voet...) hadden we zelfs nog de zon mooi zien opkomen boven de Trondheimfjord.
Zondagavond had ik wat mensen bij mij uitgenodigd voor een spellenavond in mijn nieuwe huiskamer, die ik overigens nog maar even deel met slechts een huisgenote,die vertrek namelijk komende week. Ook maandag hebben we met diezelfde mensen nog wat spellen gespeeld, de meesten daarvan gingen later in de week rondreizen door Noorwegen. Woensdag moest ik natuurlijk de ondergang tegen Duitsland aanschouwen, samen met zeker 20 man (5 Nederlanders, hoop Duitsers en nog wat volk) keken we op een klein laptopje in een overvolle keuken. En bij het enige Nederlandse doelpunt werd er in elk geval het meest kabaal gemaakt door de handvol Nederlanders, Duitsers blijven toch wat ingetogener te reageren...
Na wat zeer lange productieve dagen op de universiteit, was het gisterenavond tijd voor een afscheidsfeestje, of in haar eigen woorden: een ‘see you soon-party' bij Marie, een Française. Na een hoop hapjes (waaronder een hoop fois gras, die ik toch maar enigszins principieel heb afgeslagen) was er wederom het idee om een van clubs in het centrum in te duiken. En aangezien ik wat dagen van 10 uur werken achter de rug had, vond ik het wel gepermitteerd om een vrijdagochtend vrij te nemen. Dus gisteren wederom een gezellig feestje met een lange wandeltocht naar huis met een mooie zonsopkomst (inmiddels om 3 u!).
Van winterjas naar onblote bovenlijven
Een ding is inmiddels duidelijk, na de eerste twee maanden nauwelijks temperaturen boven 10 graden, blijken ook hier zomere temperaturen mogelijk.
De opleving begon nu ongeveer 2,5 week terug. Temperaturen van tegen de 15 graden bleken meer dan genoeg om heel Trondheim aan het BBQ'en en de korte broek of rok te krijgen. De meesten studenten hier hebben nu de tentamens aan het einde van het semester, dus werd er massaal liggend in het gras gestudeerd. En 's avonds tijd voor zomerse ontspanning, en de Noorse avonden zijn inmiddels lang (de zon gaat pas rond 23.00 onder, en het schemert praktisch de hele nacht). Ik heb zelf onder andere genoten door te beachvolleyballen, hier vlak bij huis. En bijna elke dag met de fiets naar de uni en terug, gelukkig heb ik een iets minder steile weg naar huis gevonden.
De eerste zomerperikelen waren een mooie opmaat naar Hemelvaartsdag, voor de Noren dit jaar een dubbelfeestdag. 17 mei is namelijk de nationale feestdag, de dag van de eerste Noorse Grondwet. Helaas bleek deze dag een intermezzo van regen en koude tussen alle prachtige dagen.'s Ochtends ging ik gewapend en met mijn Noorse vlaggetje en winterjas eerst nog even langs het lab om mijn bacteriën te controleren. In het universiteitsgebouw zag ik al een groots Noors feestontbijt (helaas niet voor mij) en enkele dames in traditionele Noorse jurk (Bunad). Op weg naar de stad kwam de bus letterlijk in een file van prachtige aangeklede schoolkinderen en nog veel meer Noren (vooral vrouwen) in traditionele kleding. De feestdag bestaat vooral uit parades en het laten zien van de peperdure traditionele kleding. Een ruime meerderheid van de Noorse vrouwen heeft blijkbaar een Bunad (met de kleuren van de streek van afkomst) in de kast hangen, meestal een geschenk van de moeder als je 14 of 15 bent. Bij de mannen waren er wat minder traditioneel gekleed, maar iedereen zag er netjes uit. En ik viel helemaal niet uit de toon met mijn kleine Noorse vlaggetje, ook dit is een belangrijke traditie. Naast de parades worden er op straat vooral veel snoep, hotdogs en ballonnen verkocht, het is ook vooral een dag voor de kinderen.Ik zag de eerste parade met zo'n 40 Trondheimse scholen die allemaal langs trokken met eigen orkesten, majorettes en de kinderen per klas in nette kleding (met daarover regelmatige regenponcho's).
's Middags was het tijd voor de burgerparade, hierbij ook minder traditionele taferelen, veel studenten- en sportverenigingen hebben een eigen groep in de parade. Ik loop zelf ook mee in de parade door het centrum, met de internationale studentengroep van ESN, een weinige uitgedoste, maar cultureel zeer diverse groep. Slechts een Spanjaard durfde het aan om een Spaanse vlag mee te nemen, verder hebben we allemaal braaf gezwaaid met onze Noorse vlaggetjes naar het massaal toegestroomde publiek regen, in de massaal stomende regen. Het publiek riep voortdurend ‘Hip hip hurra', deze dag is voor de Noren de verjaardag van hun jonge land (onafhankelijk van Zweden in 1905). De groep was in elk geval erg groot getuige de groepsfoto, waar is Nico?
Nadat ik thuis droge kleren had aangetrokken was het tijd voor een feestdinertje met wat uitwisselingsstudenten. Een Duits meisje van de trip naar Geiranger, Barbara, had me hiervoor uitgenodigd, het diner was bij een ander Duits meisje in een andere studenten campus. Samen met Barbara en Mohena ben ik hiernaar toe gewandeld, gewapend met mijn Noorse bløtkake, de traditionele Noorse taart aardbeientaart voor deze dag, maar wel met Nederlandse aardbeien. Het kleine, diverse gezelschap (Duits-Amerikaans-Frans-Zwitsers-Australisch-Zweeds-Nederlands) had gezamenlijk voor een heerlijke maaltijd gezorgd. Mijn taart was een succesvol slot van het gezellige etentje op deze echte Noorse, regenachtige feestdag.
De dagen erna, werd het weer opeens weer veel beter, het schijnt een vloek te zijn die rust op de 17e mei hier in Noorwegen. Het werd steeds zomerser, dus in het weekend weer tijd voor een langere fietstocht. En zondagavond was het tijd voor het voorbereiden van een nieuwe reisje. Samen met Moritz (Duits) en twee Mexicaanse dames hebben we het plan opgevat om in het Pinksterweekend naar Stavanger en omgeving (Zuid-Noorwegen) te gaan. Zondagavond werden knopen doorgehakt en de treinrit geboekt.
Tussen het Hemelvaarts- en Pinksterweekend een zomerse week. Het wordt steeds warmer, en 20 graden blijkt een zeer magische grens, dan gaat de Noorse hoogzomer los. De Noorse mannen die een maand geleden nog konden skiën renden nu rond op skies met wieltjes in ontbloot bovenlijf, en dat terwijl ik op de nationale feestdag nog een winterjas aan had...
De zwoele dinsdagavond breng ik toch binnen door, ik bezoek een zogenaamde TEDx avond met interessant filmpjes over de invloed van techniek op de samenleving. allemaal filmpjes van sprekers op de beroemde TEDx conferenties. Onder andere een filmpje over de bizarre technische mogelijkheden van biotechnologie, zoals fluorescerende huisdieren. Toch wel iets om over te denken, ben zelf ook dagelijks bezig met fluorescerende bacteriën, overigens wel met een nuttigere toepassing dan een fluorescerende kat (mijn mening althans). En die bacteriën komen het lab niet uit als het goed is... De avond werd besloten met een geweldige live spreker die een goed verhaal had over de impact van de mens op milieu, dus een perfect avond voor mijn interesses. Woensdag is het jaarafsluitings BBQ van de ski- en wandelvereniging (waar ik toe nu toe alleen gezelligheidsactiviteiten bezocht). Dit was gepland op een geweldige plek bij een rots aan de Trondheimfjord,. Met dit weer en het uitzicht was hetsimpelweg vakantie, op 20 minuten fietsen van huis.
Daarna was het donderdag tijd voor de laatste werkdag voor het Stavangerreisje. Om half 6, vlak voor het naar huis gaan, matt ik zeer onverwacht een geweldig resultaat. Met DNA gekregen vanuit Harvard, van een voormalige onderzoekster van de groep in Trondheim, blijken ook mijn bacteriën goed uit te voeten te kunnen. Na het toevoegen van een stofje gaan ze daadwerkelijk een gewenst eiwit produceren, en dat is wat we wilden bereiken. Ik wilde het DNA hiervoor zelf maken, maar had allerlei problemen, dit DNA is in Harvard eigenlijk gemaakt voor een andere bacteriesoort. Maar het blijkt het onverwacht goed te doen in mijn bacterie. Een geweldig gevoel om het zomerse Pinksterweekend mee in te gaan, op naar Stavanger!
Meer over deze inmiddels voorbije reis in mijn volgende blog.
International fjord trip, Norwegian Queen's day and a Chinese evening
When I arrived in Norway I thought about blogging frequently when I experienced a lot. Though this thought appeared not to work out practically, after two very full and fun weeks I have only now some time to update you (and the English version took even 10 days longer...). For persons without a lot of time a summary: a beautiful and fun trip to Geiranger fjord, a real Dutch Queen's day, a delicious Chinese dinner and I bought mountainbike for the upcoming spring! And now with some more words.
The last weekend of April (Friday-Sunday) a trip to the Geiranger fjord organized by ESN Trondheim was scheduled. ESN stands for Erasmus Student Network, this organization organizes all kind of activities for students with an Erasmus scholarship from EU, and actually for all international students here. Friday morning the bus to Geiranger left in front of my door. The trip from Trondheim to Geiranger fjord took about 8 hours, which is a standard travelling time in Norway. On the way already some opportunities to get te know my 48 travel mates. Of all the travels mates I only knew 2, and those I met just 5 days before. After a lot of nice views, the first viewpoint on the Geiranger fjord at the end of the bus ride was absolutely a high light of this day. The steep mountain slopes on both sides of the small fjord are put on the UNESCO list for a reason.
At the side of the fjord, near the town of Geiranger (200 inhabitants) our group was staying spread in 10 cabins. After a short ‘get to know each other' with my cabin mates, we went together to the BBQ spot near the fjord. Norwegians like to BBQ a lot, even when it is just 5 degrees.
And to get the real Norwegian experience even more, three people dived into the ice cold fjord water. After some games in the neighboring cabin it was time to go to bed. Saturday a change of program because of the weather conditions, no boat trip and no hiking trip, but the alternative was a visit to the modern fjord museum in Geiranger and to another view point by bus. At this view point we even got into a small snow shower with a restricted view. The view as you will never see it on post cards, while it is the most common view on Geiranger over the year.
Together with my cabin mates we prepared a typical meal from the Trondheim region: sodd (a soup like meal with vegetables and meatballs). Our cabin was a nice representation of the very internation trip (left to right): a Brasilian, a South-Korean, a German, a Turk from Azerbaijan and a Serbian.
After the heavy meal the German and the Turk dared to dive into the fjord, while the rest was looking at the site (including myself) dressed in our winter coates.
Later on the evening it was time to party in the crew's cabin. A typical Norwegian party, everybody brings some own beer and puts this in the fridge. Together with our cabin we divived the high beer costs very accurately. Sunday, after a short night the first view on the fjord showed us the start of a sunny day. The plan was to make the boat trip, but sadly enough the boat had engine troubles. So we only made a hiking trip. From the spring environment in the valley, where sheep went into the meadows for the first time, we hiked to the snow border. Wading through the snow (some in a t-shirt) we reached a spectacular water fall, where you could even go behind after some slippery climbing.
After a lunch and sunbathing in the snow we went back into the valley. At the end of the afternoon we drove back to Trondheim, were we would only arrive at the start of the night.
Monday after working I had to go to H&M, and luckily orange is a fashion colour this year, even for gentleman (you could even get orange trousers). I needed an orange t-shirt for the ‘Dutch dinner' in the evening this 30th of April, Queen's day! A ‘Facebook' initiative of some Dutch studens here, we had dinner with nine Dutch students, and had some typical Dutch mashed potato dish and apple pie for dessert.
After dinner we moved to another common kitchen of one of the Dutch, to have typical student house party in a Dutch way. Some enthusiastic ones gathered a lot of orange/red/white/blue decorations and food (with some supply packages from The Netherlands). And as the evening proceeded the party became more international, more than 50 visitors, and the music became after to compulsory ‘Dutch hours' some more diverse.
This was probably my most fanatic Queen's day celebration so far in my life... Tuesday May 1st was a holiday her, Labour Day. In the afternoon I recovered from the weekend trip and Norwegian Queen's day enough to go to work for some hours. Wednesday my supervisor was back from a long weekend as well and I could move on with my project again.
The next Saturday it was time for a special dinner, a Chinese PhD-student from the Geiranger trip invited me for a Chinese dinner. She invited some European friends to taste Chinese culture, a nice opportunity! On the way there, I met Moritz, a German with a map, so we found together the apartments above the car garage. Here lived in total 7 Chinese, they called it themselves Chinatown of Trondheim. Apart from the group of Chinese, about 10 Europeans were present, some I knew, among them a Dutch guy from the Queen's day celebration. The meal started with several delicious rice dished and several other Chinese specialties. After the dinner I played a very nice, Chinese variant, on the game Werewolves.
On Sunday night game time again, with some Geiranger trip people. So apart from the wonderful fjord, this trip gave me some nice contacts in Trondheim.
On some days the thermometer reaches 10 degrees already (tomorrow even 12!) and on sunny days it really looks like spring. Though I am curious when the leaves will show up, except for some small buds there is not much to see yet. To experience spring and summer even better I bought a mountainbike from a Belgian student yesterday. So this morning I went very fast downhill toward university, and tonight going home took some more effort.
P.S: if you like to see more Geiranger fjord pictures, have a look here: https://picasaweb.google.com/nicoclaassens/ESNGeirangerfjordTrip?authuser=0&authkey=Gv1sRgCNKblsuYnqzY7QE&feat=directlink
Internationaal fjordreisje, Noorse Koninginnedag en Chinese gezelligheid (NL)
English version in progress
In het begin van mijn verlijf in Noorwegen had ik me voorgenomen om wat frequenter te bloggen als ik veel mee maak. Maar dat voornemen bleek toch niet heel praktisch, na twee lekkere volle en gezellige weken eindelijk even de rust om jullie te updaten. Dus wel wat langer. Voor wie geen tijd heeft om verder te lezen een samenvatting: een mooie en gezellige trip naar de Geirangerfjord, een echte Hollandse Konginnedag, een heerlijk Chinees diner en een mountainbike aanschaf voor de ontluikende lente. Nu met wat meer woorden.
Het laatste weekend van april (vrijdag-zondag) stond er een reisje naar de Geirangerfjord op het programma met ESN Trondheim. ESN staat voor Erasmus Student Network, deze organisatie regelt allerlei activiteiten voor studenten met een Erasmusbeurs van de EU, en in de praktijk voor alle internationale studenten hier. Vrijdagochtend vertrok de bus vlak bij mij voor de deur. De reis van Trondheim naar de Geirangerfjord duurde zo'n 8 uur, dat is een heel normale reistijd in Noorwegen. Onderweg al wat tijd om kennis te maken met een aantal van mijn 48 reisgenoten. Van al deze reisgenoten kende ik er pas, en ook die had ik pas 5 dagen eerder voor het eerst ontmoet. Na heel wat mooie gezichten, was het eerste uitzichtspunt op de Geirangerfjord aan het eind van de rit toch wel een spectaculair hoogtepunt. De steile bergwanden aan beide zijden en de smalle fjord ertussenin zijn niet voor niks vrij recent als natuurlijk werelderfgoed op de UNESCO lijst geplaatst.
Aan de rand van de fjord, nabij het plaatsje Geiranger (200 inwoners) verbleef onze groep verdeeld in 10 hutten. Na een korte kennismaking met mijn hutgenoten, gingen we met z'n allen richting BBQ aan de oever van de fjord. Noren zijn namelijk enorme BBQ-fans, en ja, ook als het 5 graden is.
En om het nog wat bonter te maken doken ook nog drie mensen na de BBQ in het ijskoude fjord water. Na wat spellen in de buurhut op tijd naar bed.
Zaterdag helaas een gewijzigd programma door de regen, geen boottocht en geen wandeling, maar als alternatief een bezoek aan het moderne Fjordmuseum in Geiranger en per bus naar een ander uitzichtspunt op de fjord. En op dit punt worden we zelfs getrakteerd op een natte sneeuwbui met beperkt uitzicht. Het uitzicht zoals je het nooit ziet op de ansichtkaarten, maar zoals het wel de meeste dagen n per jaar is.
Met mijn hutgenoten bereiden we ‘s avonds typische Trondheimse sodd (een soort groentesoep met gehaktballen). Onze hut vormde een gezellige afspiegeling van deze zeer internationale trip (links naar rechts): een Braziliaan, een Zuid-Koreaanse, een Duitse, een Azerbeidzjaanse Turk, en een Servische.
Na deze stevige maaltijd durfden de Duitse en de Azerbeidjaanse Turk een duik in de fjord te nemen en keek de rest (inclusief mijzelf) met onze winterjassen vanaf de kant toe.
Later op de avond was het tijd voor feest in de hut van de leiding. Een typisch Noors feestje, iedereen komt met een paar blikjes eigen bier aan en legt die in de koelkast om die gedurende de avond te nuttigen. Ook met onze hut hebben we de hoge bierkosten op de cent nauwkeurig verdeeld (dus een financiële meevaller voor mij). Zondag na een wat kortere nacht bleek het bij de eerste blik op de fjord een stralende dag. Het plan was een boottocht over de fjord, maar tot verdriet van velen ging dit niet door, de rondvaartboot had motorpech. Daarna wel tijd voor een wandeling in de bergen. Vanuit de lentesfeer in het het zonnige dal, waar schapen hun eerste weidegang hadden, klimmen we richting de sneeuwgrens. Wadend door de sneeuw (sommigen in t-shirt) bereiken we een spectaculaire waterval waar je met wat glibberig klauterwerk zelfs achter kan komen.
Na een lunch en zonnebaden in de sneeuw weer terug naar beneden. Aan het eind van de middag rijden we terug naar Trondheim, waar we pas aan het begin van de nacht weer aankomen.
Maandag na het werk moet ik eerst nog even snel langs H&M, gelukkig is oranje ook voor de heren in de mode dit jaar (zelfs oranjebroeken zijn mogelijk). 's Avonds heb ik namelijk een ‘Dutch dinner' op het programma staan op deze Koniginnedag. Een ‘Facebook' initiatief van wat Nederlandse studenten hier, we aten we met z'n negenen gezellig hutspot met appeltaart na, bij een van de Nederlanders in de keuken.
Daarna verplaatsen we ons naar een andere keuken waar een typisch Trondheims studentenhuisfeest op zeer Nederlandse wijze werd gevierd. Een aantal fanatiekelingen had heel wat oranje/rood/wit/blauwe versieringen en voedsel bij elkaar verzameld (met wat hulppakketten uit Nederland). En naarmate de avond vorderde werd het feest steeds internationaler, ruim 50 man, en de muziek werd na de eerste twee verplichte ‘Hollandse uurtjes' ook wat diverser.
Dit was vermoedelijk de meeste fanatieke poging tot Koninginnedag vieren die ik tot dusverre in mijn leven heb ondernomen... Dinsdag 1 mei was een vrije dag hier, Dag van de Arbeid, 's middags ging ik na uitslapen van zowel het weekend als een Noorse Koninginnedag toch nog even aan het werk. Woensdag was mijn begeleider ook weer terug van een lang weekend en kon ik weer volop aan de slag.
Zaterdag was het tijd voor een bijzonder etentje, ik was door een Chinese PhD-studente die mee was op het Geirangerweekend uitgenodigd voor echt Chinees eten. Ze had een aantal ‘European friends' uitgenodigd om ons aan de Chinese cultuur te laten proeven, een buitenkans!Gelukkig kwam ik onderweg, Moritz, een Duitse student met een plattegrond, tegen zodat we samen de autogarage vonden waar ze boven woont. Hier bleek zich een gang met 7 Chinese studenten te bevinden, door de bewoners zelf ook wel Trondheims Chinatown genoemd. Naast zo'n 7 Chinezen, waren er ook nog een tiental ‘Europeanen', waarvan ik er een aantal al kende, een Nederlander van het Koniginnedagfeest en de rest van de Geirangertrip. Het begon met een heerlijke maaltijd met vele soorten rijst en andere Chinese lekkernijegen. Daarna nog lange, originele, Chinese variant op het spel Weerwolven gespeeld.
Ook zondagavond was het spelletjestijd, wederom met wat Geirangertrip mensen. Dus behalve de prachtige fjord leverde deze reis heel wat contacten hierop.
Op sommige dagen haalt de thermometer hier al bijna de 10 graden (morgen maar liefst 12!) en op zonnige dagen lijkt het volop lente. Al ben ik wel benieuwd wanneer de blaadjes aan de bomen gaan komen, behalve wat kleine knopjes is er nog niks te zien. Om de lente en aankomende zomer nog beter te beleven heb ik gisteren een mountainbike overgekocht van een Belgisch meisje dat teruggaat naar België. Dus vanochtend zoefde ik de berg af richting lab, vanavond ploeterde ik weer bergop naar huis.
P.S: voor diegenen die meer foto's willen zien van mijn reis naar de Geirangerfjord, zie hier: https://picasaweb.google.com/nicoclaassens/ESNGeirangerfjordTrip?authuser=0&authkey=Gv1sRgCNKblsuYnqzY7QE&feat=directlink
Northern lights and Norwegian social life (EN)
About 1.5 week ago, Tjitse, a Dutch student who has been studying here since September and a real northern lights hunter, reminded me about the high chance to see northern lights in Trondheim that night. A lot of conditions have to be met, like high solar activity and a clear sky. There have been clear skies in Trondheim for about two weeks, but on this Thursday night the sun was also that active to make this magical event of nature possible. So I quickly went to a place at the dark cemetery in the neighbourhood. And I was not the only one, at several spots more hunters were equipped with their cameras to catch the northern lights. The light show lasted only a few minutes, but the huge bow of green lights was definitely worth it! It was not as spectacular as it is supposed to at more northern latitudes. Unfortunately I forgot my tripod, so I made my first, shaky pictures of northern lights. Hopefully new chances will come soon for more sharp pictures, and time is running out for this, as the nights are shortening fast here.
Last weekend I subscribed as ‘Hyttevakter'or ‘cabin volunteer' to work in the ‘Studenterhytta'. I ate panecakes in this student cabin a few weeks earlier, this weekend I could join the meals for free and stay for free, in exchange I officially had to help in the kitchen. But it appeared to be a quiet weekend, so there was not too much work in the kitchen. My help was only needed some times when doing the dishes, which was actually done by a machine. The rest of the time I spent either reading, hiking in the snow around the cabin (at 500 meters above sea or fjord level...), talking and playing games with other visitors and volunteers. On Saturday afternoon there were some more ‘internationals', amongst them 3 Dutch students, the rest of the weekend I was mainly among Norwegians (and one Swede). Luckily they often switched to English for me.
Sunday morning I was able to observe in a great way how little, Norwegian children take their first steps on cross-country skis. And this turns out to be not so easy, neither gives the children a lot of fun (yet). After falling for three times and lying in the snow, while crying, mum was still waiting till the child got up on its own.
Sunday night I visited an Easter quiz organized by ESN (Erasmus Student Network) in Café M, the activity house at the student campus where I live. The quiz was organized especially for Erasmus exchange students. At the end of the quiz there was a blind chocolate tasting test between Belgian (Cote d'Or) and Swiss (Lindt) chocolate. The Swiss should could proudly go home after a close win. According to me the Belgian student should have chosen for a better taste than coffee chocolate. The atmosphere in this activity house was really nice, so Monday I returned to this place after a long working day.
Monday night I discussed for a long time with a Turkish student in electrochemistry who got a PhD job offer in the Netherlands (at Wetsus in Leeuwarden). He was in doubt about this position, and I know his potential supervisors and this project group well from my own thesis, so we discussed about it a long time. Luckily we spoke about more interesting things than this. I met his girl friend already the day before, introduced to me by my Turkish lab mate Deniz. So I am really integrating in the Turkish student community in Trondheim, I know 5 Turkish people by know (including my supervisor).
Because I had to wait again for an order of primers (DNA pieces) to continue experiments with one bacterial species, my supervisor provided me with some additional experiments with a photosynthetic bacterium. So we installed a desk lamp very professionally in the incubator to make these red bacteria grow.
And photosynthesis became even much more the story of this week. Wednesday I had a phone conversation with two professors in Wageningen about a very challenging PhD position in Microbiology from September on. Together we concluded that we are all very enthusiastic about this project. So Friday morning I finally sent them an email that I like to work in this PhD project. So my ‘first job' when returning in the Netherlands is already arranged, in about a week after my return I can start for this 4 year position.
Wednesday evening I went again to Studenterhytta, this time for dinner with the Ski og Fjell association, the association of which I did visit a drink earlier. The skiers and hikers organized a photo competition before dinner, including some really great pictures of the past winter season. Despite the mainly Norwegian members of this association, an Iranian student got the price in two categories. The food was typical Norwegian, okay it was pizza, which I think is the most popular food in this country. At the end of the evening the bus brought us from the nice hut back to the Student city.
Friday I was working in the lab till 19.30, my experiments were actually going quite well (finally), so even on Saturday I visited the lab for a short time to check things. Except for the nice Norwegian social life I am working as well, and even on very uncommon times.
Noorderlicht en Noorse gezelligheid (NL)
English version in progress
Anderhalve week terug seinde Tjitse, een Nederlander die hier al sinds september studeert en een fervent noorderlichtjager, me in dat er een buitenkans was om Noorderlicht te zien in Trondheim. De omstandigheden moet hiervoor mee zitten, vrij hoge zonneactiviteit en een stralende hemel. Nu is het al ongeveer 2 weken stralend hier, maar op die donderdagavond was de zon ook nog eens actief genoeg om op deze breedtegraad duidelijk noorderlicht te zien. Dus zocht ik snel het grote donkere kerkhof hier in de buurt op. En ik was niet de enige, zo hier en daar verspreid stonden meerdere jagers gewapend met camera's om het noorderlicht te schieten. De lichtshow duurde maar kort, maar de boog aan groen licht tegen de sterrenhemel was zeer de moeite waard. Niet zo spectaculair als het noorderlicht op hogere breedtegraden schijn te kunnen zijn, maar toch. Helaas was ik mijn kleine statief vergeten en schoot ik mijn eerste noorderlichtplaatjes uit de losse hand. Hopelijk volgt er nog een nieuwe kans de komende tijd voor scherpere plaatjes, de tijd gaat wel dringen de nachten worden als hard korter hier, en dat verkleind de mogelijkheid.
Vorig weekend had ik me opgegeven om als ‘Hyttevakter' ofwel ‘hutvrijwilliger' in de ‘Studenterhytta' aan het werk te gaan. Hier at ik al een keer eerder pannenkoeken en als vrijwilliger kon ik dit weekend gratis mee-eten en blijven slapen, maar daarvoor zou ik eigenlijk wel aan het werk moeten in de keuken. Maar het bleek een weekend met weinig bezoekende studenten, dus mijn hulp in de keuken was eigenlijk alleen bij de afwas nodig, machine inruimen en uitruimen. De rest van tijd heb ik me al lezende, door de sneeuw wandelende (hut is op zo'n 500 hoogte in de bergen), pratende en spelende met andere bezoekers/vrijwilligers vermaakt. Op zaterdagmiddag waren er ook wat andere ‘buitenlanders' waaronder 3 Nederlanders, maar de rest van het weekend waren het vooral de hutgekke Noren (en een Zweed) die er rondhingen. Gelukkig switchen ze graag naar het Engels voor mij.
Zondagochtend heb ik nog prachtig waar kunnen nemen hoe kleine Noorse kinderen het cross-country skiën' met de paplepel krijgen ingegoten, of eigenlijk meer de strot krijgen afgeduwd. Zelfs als ze voor de derde keer gevallen en huilend in de sneeuw liggen wacht mamma net zo lang totdat ze weer op eigen kracht opstaan en verder ploeteren.
Zondagavond bezocht ik nog een Paasquizavond van ESN (Erasmus Student Netwerk) in Café M, het activiteitenhuis op de studentencampus waar ik woon. Deze quiz was georganiseerd voor de Erasmus uitwisselingsstudenten. En aan het einde was er nog tijd voor een blinde chocoladetest tussen Belgische (Cote d'Or) en Zwitserse (Lindt) chocolade. En de Zwitserse studente kon met een klein verschil als trotse winnaar naar huis, maar misschien had de Waalse student niet moeten kiezen voor koffiesmaak Cote d'Or, dan waren zijn kansen volgens mij hoger geweest. De sfeer in het activiteitenhuis beviel me goed, dus maandag ging ik er na een lange werkdag er weer even langs.
Ik heb toen lang met een Turkse electrochemie student gesproken die een promotieplek in ‘bio-electrochemie' in Nederland (bij Wetsus in Leeuwarden) heeft aangeboden gekregen en hier nog wat over twijfelde. Aangezien ik zijn eventuele begeleiders en project goed ken van mijn eigen thesis in Wageningen, hebben we hier lang over gesproken. Maar gelukkig hebben we ook nog gezellig gepraat over allerlei andere zaken. Ik had zijn vriendin gisteren al ontmoet, via de Turkse student (Deniz) waarmee ik veel samenwerk in het lab. Dus zo langzamerhand integreer in goed in de Turkse studenten gemeenschap hier, zo groot is die namelijk ook niet (ken hier nu inclusief mijn Turkse begeleider al 5 Turken...).
Omdat ik voor verdere experimenten met mijn ene bacteriesoort weer eens moest wachten op bestelde primers (stukken DNA), heeft mijn begeleider me aan het werk gezet met een extra bacterie, een fotosynthetische in dit geval. Dus hebben we deze week heel professioneel een bureaulamp geïnstalleerd in de incubator om deze mooie rode bacteriën het naar de zin te maken.
En fotosynthese beheerste mijn week nog meer. Woensdag sprak ik telefonisch met twee Wageningse professoren over een zeer uitdagende promotieplek bij Microbiologie over fotosynthetische bacteriën vanaf september. Met z'n drieën concludeerden we dat we erg enthousiast zijn over dit project. Dus vrijdagochtend heb ik ze gemaild dat ik de positie wil gaan invullen, en met die keuze van mij leken ze erg blij. Dus mijn ‘eerste baan' voor als ik terugkom is alvast geregeld, zo'n week na mijn terugkeer in Nederland mag ik direct in Wageningen voor vier jaar aan de slag als promovendus.
Woensdagavond ging ik nogmaals naar de Studenterhytta, maar nu voor een diner met de Ski og Fjell vereniging waar ik eerder al een borrel van bezocht. De skiërs en bergwandelaars hadden voor de maaltijd eerst een fotowedstrijd, met de prachtigste plaatjes die ze afgelopen winter hadden gemaakt. En ondanks de nogal Noorse vereniging ging een Iraanse student in twee categorieën er zeer verdiend met de prijs vandoor. Het eten was typisch Noors, nou ja het was pizza, en dat is hier absoluut de meest favoriet maaltijd. Aan het eind van de avond bracht de bus ons weer vanuit de gezellige hut terug naar huis.
Vrijdag stond ik nog tot half 8 ‘s avonds in het lab, omdat een experiment eindelijk wel lukte en ook gisteren (zaterdag) dook ik nog even het lab in om te kijken hoe het met mijn experiment ging. Naast alle Noorse gezelligheid, wordt er ook gewerkt, zelfs op zowel onburgerlijke als onstudentikoze tijden!