Inmiddels begint leven in Trondheim zijn ‘normale gang' te gaan. Mijn eerste drie echte werkdagen zitten erop en die bevielen prima. Ik heb twee enthousiaste begeleiders, die veel tijd voor me hebben en ben samen met hen volop in een nieuw project en in het lab gedoken. Het bevalt nog zo goed dat ik de afgelopen drie dagen nog niet voor 7 's avonds thuis ben gekomen, terwijl ik toch steeds voor 9 aan het werk was.

Maar voor het begin van deze werkweek heb ik wel nog van een rustig weekend genoten. Dat begon vrijdagavond met wederom een innebandy training en daarna heb ik nog een kijkje genomen op het wekelijkse feest van de International Student Union. Deze organisatie houdt haar feesten nota bene de kelder van mijn eigen gebouw. Maar dit feest komt helaas alleen neer op een betaalbare indrinkmogelijkheid tussen 20.00 en 24.00. Toen ik wat fris bestelde kreeg ik allereerst een zeer verbaasde blink en toen ik vervolgens mijn portemonnee trok bleek dat ze voor non-alcoholische dranken zelfs geen prijzen hadden.... Het weinige fris dat ze hadden was eigenlijk bestemd voor de cocktails.

Op de zonnige zaterdagmiddag nam ik de tram vanuit het centrum van Trondheim naar de Bymarka, het natuurgebied nabij de stad (By is Noors voor stad). Een tramrit van slechts 20 minuten bracht me 300 meter omhoog, en via buitenwijken in de helling belande ik langzaam maar zeker in een ‘kerstkaartlandschap': een flink pak sneeuw, naaldbomen en verlaten houten huizen.

Vanuit de laatste tramhalte heb ik een prachtige wandeling gemaakt. Tijdens de wandeling op het sneeuwvrije pad moest ik af en toe goed op letten op overglijdende cross country skiërs.

Mijn einddoel op zo'n 500 meter hoogte was de Studenterhytta, oftewel de studentenhut. In het bezit van de sportvereniging van de universiteit, en op zaterdagnamiddag worden hier soep en pannenkoeken geserveerd. In de mooie hut een relaxte sfeer met veel internationale studenten en een prachtige panorama op zonnig Trondheim. Zeker een plek om nog eens terug te gaan.

Na 3 pannenkoeken hoefde ik gelukkig alleen nog maar naar beneden te wandelen. Zondagmiddag begonnen voor mijn raam de vlokken te dwarrelen, wat bijna 24 uur aanhield.

Aan het eind van de middag wachtte mij in de supermarkt een kleine verassing, de supermarkt heeft een aparte zondagsafdeling, alleen de koelschappen overlappen met de doordeweeks winkel. Op zondag een veel kleinere selectie producten met maar een kassa, en in elk geval geen alcohol, al had ik dat gelukkig wederom niet nodig. Volgens mij gewoon om op zondag personeelskosten uit sparen. Toen ik zondagavond rond twaalven wilde gaan slapen was er onder mijn raam nog een vrij luidruchtig sneeuwballengevecht aan de gang van een groep internationale studenten. Kwalijk nemen kon ik het ze niet, ik herinner mij namelijk nog een sneeuwballengevecht in Wageningen rond het zelfde tijdstip, maar dan ruim een maand geleden.

Maandagochtend was het sneeuwdek zo'n 20 centimeter. En de bus had slechts twee minuten vertraging, maar dat waren ook 2 minuten extra tijd om al wat foto's te nemen vanuit de halte.

Maar voor de kleine loopstukken over spekgladde stoepen toch maar bergschoenen aangetrokken. En als ik een echte Noor was geweest had ik deze vervolgens op de universiteit verwisseld voor mijn sloffen of sandalen, maar zo slim was ik (nog) niet.

Ondertussen is de sneeuw weer vrijwel verdwenen. Morgenvroeg begint mijn dag op het politiebureau, maar geen zorgen, heb niks uitgespookt, krijg daar mijn tijdelijke verblijfsvergunning.