Inmiddels is de blogachterstand opgelopen naar een maand. Dus toch maar weer eens een poging om de zomermaand juli in een blog te stoppen, dat betekent een lang verhaal, hopelijk in de vakantietijd genoeg tijd om deze te lezen, zo niet werp gewoon ene blik op de foto's, zegt genoeg, leven en vakantie in Noorwegen is prachtig, ook in de regen!

Echts zomers qua weer was deze maand maar zelden in Trondheim. Maar hoe minder zon, hoe meer je de momenten gaat waarderen waarop de zon haar licht laat schijnen op dit prachtige land. Een levensles die ik vanavond nog eens kreeg uitgelegd door mijn Ghanese huisgenote.

Een paar weken terug was het een paar dagen wel flink zomers (dwz temperaturen van rond de 20). Dus op vrijdagavond vanuit het lab direct naar het basketbalveldje op de campus, een paar worstjes (polser) van de typische Noorse wegwerp-BBQ en daarna tijd voor een potje softbal en basketbal, met een diverse groep internationale studenten en Noren (‘the summer family'). Dat weekend werd succesvol voortgezet, op zaterdag ging ik met Tjitse en een Argentijnse vriend van hem, Nicolas, een stuk wandelen in de Bymarka nabij de stad. En ons doel, de hoogste berg van de stad (ruim 500 m) haalden we niet echt, het terrasje aan het meer en een half uurtje zwemmen in het Lian meer waren gewoon te aantrekkelijk op deze schitterende zaterdagmiddag.

Zondag was het weer in een klap omgeslagen, rond de 10 graden en een hoop regen. Een perfect middag om de grote kathedraal van bedevaartsoord Trondheim en bijbehorende musea eens te verkennen. Hier veel gezien over de geschiedenis van deze oude, voorname kathedraal met het graf van de de eerste en heilige Noorse koning Olav (delen zijn bijna 1000 jaar oud) en ook de Noorse kroonjuwelen kunnen bewonderen. Na cultuur, tijd voor een culinaire uitspatting. Bij Mormors, letterlijk bij ‘grootmoeder', op zondagmiddag aan de cake. Wederom met Tjitse en Nicolas afgesproken, nu om bij deze bijzondere ‘antieke' kroeg het ‘all-you-can-eat' cake buffet op zondagmiddag aan te vallen. Na 5 van de 6 stukken cake geproefd te hebben met een heerlijk gevulde maag de helling naar huis op fietsen.

De week erna in het lab, en langzaam nadenken over afronden van mijn experimenten en starten aan het eindverslag. Dinsdag het verjaardagsdinertje van Tjitse, die met de paar ‘overgeblevenen' Trondheim toch in de verjaardagssfeer wilde komen. Donderdagavond weer eens een afscheidsetentje, maar eigenlijk ook een ‘welkom terug etentje'. De Zwitserse Rebecca was na wat omzwervingen door Noorwegen nog voor een paar dagen terug in Trondheim, en had wat overgeblevenen uitgenodigd. Het werd weer een zeer gezellige en late avond met Noors, Duits, Zwitsers, Mexicaans en Nederlands eten. En ik heb ontdekt dat ligretto een te moeilijk spel voor mij is en dat je daarmee een heel negatieve score kan halen.

In het weekend wederom op stap met Nicolas en Tjitse, een bezoek aan het muziekinstrumentenmuseum (Ringve), gevestigd op een mooi landgoed temidden van de botanische tuin van de universiteit. Hier nogal wat bijzondere instrumenten gezien, uiteraard het Noorse volksinstrument: de Hardanger viool, maar ook een ‘spookpiano' en een piano met handvriendelijke toetsen. Daarna nog wat inkopen gedaan bij de ‘outdoorsupermarkt' voor mijn aanstaande trip naar de Lofoten. 's Avonds was het tijd voor een huiskamerfeestje, op dit feestje vooral veel Iraniërs, die een flinke tak van de ‘summer family' vormen. En het bleek een actief feestje met (soms wat kinderlijke..) spelletjes in een kring. Daarna nog met een paar man uit in de stad, ook als afscheid van Tjitse die dag erna op het vliegtuig naar Nederland zou stappen.

De week erna dacht ik ‘eindelijk' eens een rustig weekje tegemoet te gaan. Maar maandag vroeg Eirin (Noorse die in het lab werkt in het IGEM-team) of ik zin had om 's avonds langs te komen om Ligretto met wat vrienden van haar te spelen... En ondanks dat het wederom ligretto was, was het erg gezellig, ook leuk om eens een keer vooral door Noren omgeven te zijn. Nog wat leuke dingen geleerd over Noren, en wat hun stereotypes over bijvoorbeeld Denen zijn (vooral dat Denen voor Noren onverstaanbaar zijn, zelfs voor elkaar). Woensdag nog een tweede ‘spellenavond' bij Eirin, al bleef het deze keer bij een gezellige kletsavond zonder Ligretto, en laat praten nu een groter talent van mij zijn dan Ligretto... En de week was nog niet druk genoeg, dus donderdag ging ik eten bij Moritz, in zijn prachtige nieuwe studentenhuis in het centrum aan de rivier, en die arme jongen woont deze zomer dan ook nog eens samen met alleen maar Noorse meiden. Samen met een van zijn huisgenotes lekkere pizza gegeten en genoten van het uitzicht op de rivier.

Het weekend erna wilde ik de stad nog even uit (terwijl ik woensdag overigens al op vakantie zou gaan naar de Lofoten). Dus na in de ochtend nog wat werken in het lab, zaterdagmiddag een 2.5 uur durend bustochtje op weg naar een nieuwe huttentocht samen met Moritz. En het weer viel gelukkig mee, we liepen zonder nat te worden 6 km naar Holmsåkoia, waar Carolin en Benjamin al een dag waren. Samen met deze drie Duitsers (die toch weer braaf in het Engels zijn blijven praten) hebben we heerlijk gegeten in deze mooie grote hut mét piano. Op zondag regent het aan een stuk door, hardloper Benjamin gaat toch maar ‘even' een stukje berg op rennen (de dag ervoor is hij bij deze activiteit overigens 1,2 meter in de modder gezakt...), en Carolin, Moritz en ik trotseren het drassige landschap voor een korte wandeling, helaas geen rendieren, maar wel rendiersporen gevonden.

Maandag nog een werkdag en toen een week vakantie! 's Avonds om elf uur naar de bushalte, want daar komt Sander aan vanaf het vliegveld. Deze vriend (en huisgenoot) van me uit Wageningen zou een week op vakantie komen in Noorwegen. De volgende dag eerst al wat voorbereidingen voor onze echte trip deze vakantie: de Lofoten. Wee doen alvast inkopen, koken alvast vooruit en oefenen het tent opzetten in het zonnetje in het gras voorde flat. Na een week van bijna alleen regen is deze eerste vakantie dag in Trondheim een ongekend zonnige en warme dag. In de middag verkennen we al fietsend de stad, voor Sander al een hoop gelegenheid om zijn nieuwe spiegelreflex camera te testen en kennis te maken met Trondheim en Noorwegen. 's Avonds doen ‘we echt Noors doen', we gaan BBQ'en met onze engangsgrill aan de fjord op een geweldig rotstrand.

Nadat het toch enigszins is afgekoeld kunnen we weer opwarmen tijdens de fietstocht bergop naar huis. Na een bijna nachtelijke inpaksessie (hebben we nu echt alles gepakt?) kunnen we nog zo'n 3 uur slapen. Om kwart over 5 gaat de wekker, want om 7 uur moeten we de trein naar het verre noorden halen, richting Bodo.

Na heel wat doezelen, plannen, de poolcirkel kruizen en genieten van de Noorse bergen (in de druilregen) arriveren we na bijna 10 uur op net noordelijkste treinstation van het Noorse treinnetwerk Bodo. Hier nemen we de ferry naar de Lofoten, een eilandensliert voor de Noorse kust. Het weer op zee is vrij ruw, dus we deinen 3 uur lang richting Lofoten met voor ons beiden lichte zeeziekte verschijnselen. Aan land gekomen snel naar de camping, het is al 11 uur, al wordt het op deze hoogtegraad ook eind juli totaal nog niet donker. Na een geslaagde generale repetitie gisteren, nu tent opbouwen voor het echt. Alleen een vlakke plek vinden blijkt nog een uitdaging op dit zeer bergachtige eiland, zelfs op een camping... De eerste nacht horen we een hoop regen op het tentdoek tikken, maar het doek stoot de druppels perfect af.

De volgende dag naar de plaats met de korte maar krachtige naam Å, (uit te spreken als de o in het Engelse more). Hier een geweldige ‘bijna wildkampeerplek' (geen voorzieningen, maar wel een bordje kampeerplek) gevonden. Na het opslaan van tent even het mooie vissersdorpje verkend en na de lunch op pad voor onze eerste en flinke wandeltocht. We lopen langs een prachtig meer, om aan het einde van het dal de bergrug te trotseren, zowel het pad vinden als de extreme steilheid zijn mooie uitdagingen. Maar dat vergeten we allemaal onmiddellijk als we op de top van de bergrug staan en aan beide kanten prachtige meren in bergkommen en de zee kunnen aanschouwen.

Na de afdaling terug langs het meer vrij laat weer terug bij de tent, maar zeer voldaan van de geweldige wandeltocht.

De volgende ochtend tijd voor cultuur op de Lofoten, dat betekent de eeuwenoude stokviscultuur. Elke winter komen de kabeljauwen hier op nog steeds onverklaarbare wijze massaal naar toe gezwommen. Daar maken de vissers hier goed gebruik van, en de grote vangst wordt vervolgens grotendeels buiten aan de stokken gehangen om maanden te drogen. Daarna noemt men het stokvis en het overgrote deel wordt al eeuwenlang aan de Italianen verkocht, de vissenkoppen gaan naar Nigeria. In de zomer is er weinig vissen te zien, maar wel overal de rekken met de stokken.

's Ochtends dus een bezoek aan het stokvismuseum, met een persoonlijk welkom door de eigenaar en een koekje uit de vis. Daarna een beter idee gekregen van het stokvisproductieverhaal.

's Middags met de bus naar Reine, een plaats op het noorden van het eiland waar we verblijven (Moskenoya). Hier gaan we voor het eerst echt wildkamperen, al redden we het maar net om 150 van bebouwing af te staan, de Lofoten zijn gewoon extreem stijl en waar ze dat niet zijn staan huizen of stokvisrekken... Na het opzetten van de tent beklimmen we de berg Reinebringen in de stralende zon, de Lofoten zijn ons qua weer zeer goed gezind. Na weer een steile klim vanaf zeeniveau in 2 uur naar ruim 450 meter. Hier een geweldig uitzicht op de ‘scheermes' pieken van de Lofoten en het dorp Reine gelegen op een aantal schier(eilandjes), weer een geweldig uitzicht.

Na de wandeltocht in de weer met een campingbrandertje voor spaghetti, en dat ging bijzonder goed. Alleen voor zoet water moeten we een kwartier lopen, onze tent staat vlak bij zee, maar dat water gebruiken we toch maar alleen voor de afwas.

De volgende dag is het 's ochtends regenachtig zoals elke ochtend, maar ditmaal klaart het ook niet op. Dus tijd voor de Lofoten in de wolken ervaring. En gelukkig vandaag een vlakke wandeltocht naar het strand! Maar eerst met de boot een fjord op, samen met een bende backpackers worden we gedropt in Vindstad, een toepasselijke naam, voor een geïsoleerd dorp. Dit dorp met zo'n 30 huizen is alleen per boot bereikbaar, en een deel van de huizen zijn ware spookhuizen, al ontdekken we toch sporen van bewoning. In het berghok van een van de verlaten huizen (hopen we dan) droppen we onze zware backpacks om lichter bepakte richting oceaanstrand te lopen.

Bij de eerste blik op het strand realiseren we ons niet hoe enorm het is, de enkele mensen die er rondlopen lijken mieren.

Na nog een flink stuk over het strand banjeren, gaan onze voeten even de oceaan in ,waarschijnlijk de noordelijkste plek op aarde waar we dit ooit zullen doen. We zijn weer op tijd terug voor de enige boot vanuit Vindstad naar Reine. Hier overstappen op een bus naar Ramstad. Dit dorp ligt op het volgende eiland van de Lofoten. We brengen hier onze laatste nacht door op een mooie camping aan wederom een strand. Dit strand is prachtig wit en heeft een mooi bergdecor vlak achter het strand, als het 's avonds wat opklaart lopen we nog even over dit strand. Ik vind achter een rots flessenpost! Mijn gelezen Noors is inmiddels goed genoeg om te kunnen begrijpen dat er een Noor op zoek is naar een dame van 25-37 jaar oud, dus maar weer braaf teruggelegd. Was bang dat door in zee werpen van de fles, deze nog wel eens in niet Noorse sprekende handen zou vallen, zou zonde zijn.

Zondag is onze laatste dag op de Lofoten, in het warme zonnetje breken voor het laatst de tent af. In Moskenes hebben we een lange wachttijd op de veerboot, maar die besteden we met een laatste wandeling rond een meer in het nabijgelegen Sorvågen. Op de boot terug nog een laatste blik op de steile pieken en deze keer minder deining wat onze magen weten te waarderen. Op het vaste land in Bodo richting stadspark in de grijze havenstand om daar als ‘zwervers' met al onze bezittingen op een bankje spaghetti op te warmen en te eten. De wachttijd vliegt om en de nachtrein naar Trondheim wacht op ons. Na het oversteken van de poolcirkel tijd om de ogen de sluiten, voor Sander achter een ooglapje uit het slaappakket van de treinmaatschappij.

Om kwart voor 8 's ochtends staan we redelijk uitgerust in Trondheim. En na kort bijkomen bij mij in de flat gaan we voor onze laatste vakantiedag weer de stad in. We bezoeken het muziekinstrumentenmuseum, waar ik een paar weken eerder al was. Na een bijzonder, bijna filmisch, gesprek met een Amerikaanse man bij de bushalte (die mij op de jonge Woody Allen vond lijken, geen idee of dat een compliment is) richting Openluchtmuseum. Op deze regenachtige maandag, zonder aangemeerde cruiseschepen in Trondheid, is het hier bijna uitgestorven. Maar vooral dankzij een goede gids toch een zeer geslaagd bezoek, onder andere een middeleeuwse staafkerk (zonder ramen, zonder toren, kortom soort van schuur een schuur) gezien. In een luxe ‘party house' van een rijke 19e eeuwse boerderij hebben we geleerd waarom de Noren nog steeds Skål (= schaal) zeggen als ze proosten: een weinig beleefd, maar praktische verzoek om de ‘bierschaal' aangereikte te krijgen waar men het bier uit dronk.

Vanuit het openluchtmuseum richting de TV-toren van Trondheim, waar we in een rondraaiend restaurant onbeperkt pizza kunnen eten. Zowel het panorama op Trondheim als het pizzabuffet draaien langzaam aan ons voorbij. Daarna nog op twee belangrijke late night missies, #1 eten van een echte Noorse wafel met bruine kaas of jam #2 nog snel een bezoek aan het lab voor het printen van een boarding pass.

Moe maar voldaan na onze geslaagde vakantieweek gaan we slapen en de volgende ochtend gaat Sander om half 9 op de bus richting vliegveld en ik op de fiets naar het lab. De start van mijn laatste 3 weken experimenten afronden en verslag schrijven (en af en toe ook nog genieten van het Noorse studentenleven). Daarover meer in de volgende, laatste of een na laatste blog....

Voor wie na deze fotorijke blog nog meer wil zien, hier mijn foto's van de vakantieweek met Sander:https://picasaweb.google.com/nicoclaassens/LofotenSelectie?authuser=0&authkey=Gv1sRgCOLbq8e99OGgRA&feat=directlink